NPO
NTR


Daar zat ik, tussen de genodigden voor de bijeenkomst van de themaweek over moderne slavernij. Ik ben eigenlijk stagiair op de redactie van de Gouden Eeuw. Maar ik was nieuwsgierig, en opeens bevind ik me tussen redacteuren van Zembla, Tegenlicht, de Keuringsdienst van Waarde, Brandpunt, Nieuwsuur en andere, pen en papier bij de hand, om notities te maken over de verhalen van Unicef, het Nationaal Bureau Rapporteur Mensenhandel en Bonded Labour in Nederland (BLinN).


Het doel van deze bijeenkomst is programmamakers ervan te overtuigen dat moderne slavernij een groot, urgent en ernstig genoeg probleem is om er in een publieke-omroep-brede themaweek, van 17 tot 23 oktober dit jaar, aandacht aan te geven. De opkomst is groot, aanwezig zijn programmamakers van VPRO tot MAX, van televisie en radio. De themaweek sluit aan op de vijfdelige serie De Slavernij over de geschiedenis van slavernij. Carla Boos, eindredacteur van de serie, heeft de bijeenkomst georganiseerd. De geschiedenis van slavernij is belangrijk, zo is de gedachte, maar daar kun je je niet toe beperken als je weet dat er nú, vandaag de dag, minstens zoveel mensen in slavernij leven als er in de hele koloniale periode verhandeld zijn: 27.500.000.



Ik dacht dat slavernij alleen in Derde Wereldlanden voorkwam, maar niets is minder waar. Moderne slavernij komt ook in Nederland voor. Zo worden in de tuinbouw mensen onderbetaald en uitgebuit – in de asperge-, tomaten- en champignonoogst. Maar niet alleen daar, ook in de bouw, de horeca, en natuurlijk in de seksindustrie. Vaak zijn het mensen uit Bulgarije, Roemenie en China. Tegen veel te lage lonen leveren ze zwaar werk en maken werkdagen van meer dan twaalf uur. Soms pakt de werkgever hun paspoort af, zodat zij in een wurggreep terecht komen en geen uitweg hebben. Dat is moderne slavernij. BLinN wil consumenten alarmeren. Wij moeten ons afvragen: ‘Waar komen onze champignons vandaan?’


De programmamakers vragen zich op hun beurt af hoe zij hier aansprekende televisie en radio van kunnen maken. Op welke plek moeten ze zijn en vooral, welke mensen zijn erbij betrokken? Zij willen harde cijfers en concrete voorbeelden. Maar zo makkelijk is dat niet. Mensenhandel en uitbuiting gebeuren immers ondergronds en zijn heel subtiel in de maatschappij aanwezig.


Wat moet je doen om dit fenomeen tegen te gaan?


Wat de situatie complex maakt, is dat slachtoffers van mensenhandel geen hulp durven of willen vragen. Zij zijn vaak door schulden – voor huisvesting, voor ‘bemiddeling’, en de reis naar Nederland – aan hun werkgever gebonden. Soms wordt hun familie bedreigd. Zij móeten wel werken voor extreem lage lonen en onder slechte werkomstandigheden. Ze hebben geen keus.



Tijdens de bijeenkomst spreekt Twan Huijs, anchorman van Nieuwsuur, via een live verbinding met Benjamin Skinner, auteur van “A Crime so Monstrous”. Hij vertelt over zijn boek, waarin hij de lezer meeneemt naar tal van plekken over de hele wereld waar mensen verhandeld worden. In het gesprek vertelt Skinner over een aanbod dat hem werd gedaan. Net buiten New York kon hij een meisje van Haïtiaanse afkomst kopen als huisslaaf voor nog geen twintig dollar. De verkoper benadrukte bovendien dat deze Haïtiaanse ook op seksueel vlak dienst kon doen…


Ik was geschokt door dit persoonlijke voorbeeld. Skinner sloot het gesprek af met de boodschap dat het een journalistieke plicht is om moderne slavernij breed onder de aandacht te brengen. Dan kunnen meisjes als de Haïtiaanse geholpen worden.


Volgens Skinner leven in 2011 wereldwijd meer mensen in slavernij dan ooit. Hoewel het lastig is, ligt er voor de pers een uitdaging om dit onderwerp uit het schemergebied te trekken. Ik ben dus heel benieuwd met welke onderwerpen de themaweek op de proppen komt. Ik weet in ieder geval zeker dat ik die week voor de buis zit, want inspirerend was de bijeenkomst zeker.


Tekst: Nina de Vriendt (Stagiaire, De Gouden Eeuw)

  1. Het is onjuist, zoals op 2 oktober werd gezegd, dat er in NL geen tegenstanders waren. ik beschreef in Doopsgezinde Bijdragen nieuwe reeks 32 (2006), 171-206 het verzet van remonstrantse en doopsgezinde predikanten (konijnenburg en de Vos) en de rede tegen de slavenhandel in de Nationale Vergadering van Pieter Vreede (1797). ere wie ere toekomt. Konijnenburg pleitte zelfs voor zelfbestuur van de negers in suriname. de waarheid maakt het drama groter! dr simon vuyk

    2 oktober 2011 21:23 dr simon vuyk
  2. Beste mensen,
    In China in de Laogai( concentratie-werkkampen) werken anno 2011 mogelijk miljoenen ( vooral Falun Gong) als PURE slaven voor de export.
    Betaling dus : NADA, NIKS, € 0,00 .Een onbekend aantal van die (Falun Gong-) slaven worden erna voor hun organen vermoord en gecremeerd. Diverse rapporten bevestigen deze praktijk in China, o.a. “Bloody Harvest”(Boek en website).

    Hans van Baalen(VVD-Europarlement) noemt regelmatig , dat deze praktijk van “organharvesting” in China moet stoppen, en dat we nu hardop moeten “Naming and Shaming” richting China. Van Baalen heeft Kilgour in april dit jaar ontmoet.
    Er lopen nu drie internationale rechtszaken tegen o.a. ex-president Jiang Zemin, wegens genocide in China op de Falun Gong( in 1999 nog 70-100 miljoen beoefenaars). De rechtszaken lopen in Argentinië, Spanje en Taiwan.

    De exportprodukten , hier te koop, zijn gemaakt door (voor een onbekend deel inmiddels vermoorde) Falun Gong- beoefenaars, vanaf 1999.
    Harry Wu – Géén Falun Gong ! – overleefde 19 jaar Laogai -kampen, en heeft een hele waslijst aan foute exportprodukten – uit die Laogai-slavenkampen – op zijn site van de Laogai Research Foundation staan.

    * Ook de Canadese ex-minister David Kilgour en internationaal mensenrechtenadvocaat David Matas (auteurs “Bloody Harvest” (www.organharvestinvestigation.net over de orgaanoogst op Falun Gong) verzamelden gegevens mbt de pure slavernij voor export-produkten uit de Chinese kampen(Laogoi). Zij interviewden specifiek overlevende Falun Gong-beoefenaars, over welke exportprodukten ZIJ – ZONDER BETALING – moesten maken, te vinden o.a. op http://www.organharvestinvestigation.net/events/D_kilgour_033009_2.htm . Kilgour meldt dezelfde gegevens in zijn speech op http://www.organharvestinvestigation.net/events/D_kilgour_040609.htm .

    * De eerder genoemde Harry Wu, op de site van zijn LRF(Laogai Research Foundation) – http://www.laogai.org/ .
    OP zijn site vond ik o.m. een lijst van produkten(Pag 18 = laatste) op http://laogai.org/system/files/u1/Laogai-DB-Report.pdf. Hier staat een groot overzicht van laogai(anno 2006?), en op pagina 18 een lijst van alle bekende produkten.

    Overzicht met schatting door LRF van aantal gevangenen ( 500.000, maar waarschijnlijk veel hoger), aantal Laogai-kampen( 1007(!), maar w.s. veel hoger) en veel andere cijfers te vinden op http://laogai.org/system/files/u1/lrf_laogai_factsheet.pdf .
    Voor meer cijfers-gegevens over de kampen kun je de LRF proberen te bereiken – ik weet niet hoe snel ze reageren.

    19 juli 2011 00:54 wilbert stuifbergen