NTR


Om Roué’s vaderlijke lijn verder te volgen, en de vader van Evert Verveer te vinden, gaan we op zoek bij de burgerlijke stand van Suriname. Daarin kunnen we geboorte, overlijden en huwelijksakten vinden. Hierop staat vaak bruikbare gegevens, zoals informatie over iemands ouders. De meeste akten zijn te vinden in het Nationaal Archief van Suriname (NAS), maar voor de periode 1828 – 1910 zijn de geboorteakten ook in Nederland te vinden, via het Nationaal Archief in Den Haag.


Roué’s tante kon ons nog de exacte geboortedatum van Evert Verveer vertellen: 18 november 1884. Dat maakt het makkelijker om de geboorte akte te vinden. Wanner we hem hebben gevonden zien we dat de moeder van Evert staat aangegeven: Margeretha Mijnzen. Maar de vader staat er niet op. De achternaam van Evert wordt zelfs niet vermeld.



Maar…links boven op de akte, in het hoekje, staat met kleine letters bijgeschreven dat Evert in 1906 werd erkend, bij het huwelijk van Isaak Nico Verveer en Margaretha Mijnszen. “Maar waarom staat er zo’n aantekening bij?”, vraagt Roué meteen. Evert zelf was toen al tweeëntwintig jaar. Was Isaak de echte vader van Evert, of was het zijn stiefvader?



Als we het bekijken in de context van de Surinaamse cultuur en geschiedenis lijkt het er wel op. Onder creolen, de afstammelingen van Afrikaanse slaven in Suriname, was het van oudsher niet gebruikelijk om te trouwen. Bovendien was het voor slaven zelfs bij wet verboden om te trouwen. Na de afschaffing van de slavernij in 1863 werd het steeds vaker gezien als middel om op te klimmen op de maatschappelijke ladder. Trouwen werd respectabel, ook nadat er kinderen waren geboren. Het kwam vrij vaak voor dat mensen op latere leeftijd pas trouwden, en dat de kinderen dan alsnog werden erkend.


We kunnen dus aannemen dat Isaak Nico Verveer de biologische vader was van Evert.